Rothaarsteig Nederlands

Rothaarsteig Nederlands

Product no.: AD38
Price excl. tax: €22.60
Price (incl. tax postage and handling): €24.00

De Rothaarsteig wordt ook wel Der weg der Sinne genoemd. De Route die de zintuigen prikkelt. Grote delen van deze Route gaan door stil bos. Gesitueerd in Duitsland, loopt de route tussen Brilon in het noorden en de historische stad Dillenburg in het zuiden. Afhankelijk van het gekozen traject is de Route 154 of 188 kilometer lang. De Route is goed aangegeven, makkelijk te volgen en relatief vlak.

In Duitsland is een ruime keuze aan wandelroutes. Voor lange afstanden kan worden gekozen uit een van de Europese langste afstand wandelpaden die door Duitsland loopt. Voor bergwandelingen kan worden gekozen voor een route in de Alpen. Tijdens het volgen van de Rothaarsteig worden geen bergen beklommen en de lengte van de Route is te overzien. De Route loopt tussen de steden Brilon en Dillenburg en is in 2001 geopend. Er is een versie van 154 kilometer en een versie van 188 kilometer. De langere Route maakt een omweg door het Westerwald en voegt ongeveer 1 dag toe aan de wandeling. Het grootste deel van de Route is op onverharde wegen en paden. Veel van de Route gaat door bos. Sommige wandelaars lopen de Route in 5 dagen, anderen, die voor een meer comfortabele wandeling kiezen, doen er 8 tot 10 dagen over.

Er wordt veel reclame gemaakt voor de Route. De Route wordt ook 'Der Weg der Sinnen' genoemd; de 'Weg van de zintuigen'. Met andere woorden, alle zintuigen worden geprikkeld. Onderweg kom je collega wandelaars tegen. De drukste periodes zijn voor en na het zomerseizoen. In de zomer wordt de Route wat minder bezocht.

De Route wordt aangegeven met het Rothaarsteig logo: een rood veld met een wit silhouet van een berg. Officiële Rothaarsteig zijwegen worden aangegeven met hetzelfde logo, maar dan met een gele achtergrond. Op belangrijke kruispunten zijn aanvullende richtingaanwijzers geplaatst. Deze geven zowel de richting als de afstand aan.



Langs de Route staan regelmatig schuilhutten en bankjes. De meeste daarvan zijn geplaatst door de Rothaarsteigvereniging. Deze vereniging is verantwoordelijk voor de Route. Er lopen ook Rothaarsteigrangers. Deze zijn te herkennen aan hun hoed. Hun taak is het om de wandelaars op de Route te assisteren. Zij controleren de Route en zien er ook op toe dat wandelaars de planten en dieren respecteren.

Rothaargebirge
De naam van de Route komt van het Rothaargebergte. Een groot deel van de Route volgt dit gebergte. De naam Rothaar is waarschijnlijk afkomstig van `Rot', rood, dit heeft te maken met het hoge ijzergehalte in de grond en 'Haar'; een oud Duits woord voor hoogte.

Het Rothaargebergte is een natuurlijke grens tussen godsdiensten en lokale dialecten. Het is tevens de waterscheiding tussen de rivieren de Rijn en de Weser. De regen die op de westelijke helling valt, vloeit naar de Rijn. De regen die op oostelijke helling valt, vloeit naar de Weser. De regio was door de ijzerindustrie eens een belangrijk gebied. Er werden ijzer en andere metalen gewonnen en er was genoeg hout beschikbaar voor de smeltovens. In de vorige eeuw verloor deze industrie langzaam aan betekenis. Toerisme is nu een belangrijke bron van inkomsten. Dit is vooral zichtbaar in de plaatsen Willingen en Winterberg, waar veel hotels en andere vakantievoorzieningen zijn gevestigd. Winterberg is vooral bekend vanwege de gezonde omgeving.

Langs de route
De Route begint in Brilon en loopt van noord naar zuid. Brilon kent een lange geschiedenis, was een Hanzestad en kreeg in 1220 stadsrechten. Handel was eens de belangrijkste bron van inkomsten. Later werd de mijnindustrie belangrijk.

De Route start op het marktplein van Brilon. Na het verlaten van de bebouwde kom, gaat de Route langs het lokale ziekenhuis. De Route komt langs de Möhnequelle (Möhnebron); het begin van één van de zijrivieren van de rivier de Roer. De eerste van de vele bronnen langs de Route.

Kort na het verlaten van Brilon kom je aan bij het eerste bos. Zoals vermeld, gaan grote delen van de Route door bosrijke gebieden. In januari 2007 vernielde een zware storm ongeveer 20% van het bos langs de Route. Het veranderde het karakter van de Route. De storm heeft de Route mooier gemaakt; er waren teveel bomen om tegenaan te kijken en vooral als het regende was het meer een Route van sensorische deprivatie dan stimulatie. Nu zijn er grote open gebieden en mooie vergezichten. Door de storm moest de Routebeschrijving worden aangepast omdat, waar in de beschrijving een bos werd aangeduid, deze op een aantal plekken was verdwenen.

Na kilometer 8 komt het Borbergs Kirchhof; (het Kerkhof op de Borberg), waar ruïnes van een kerk uit de 13e en 14e eeuw zijn gevonden. Ook zijn graven gevonden, mogelijk van slachtoffers van de pokkenepidemie die woedde in de periode 1870-1873. Bij opgravingen zijn restanten van een verdedigingsmuur gevonden. Delen van deze muur zijn hersteld. Er staat een kleine Mariakapel die in 1925 gebouwd werd door bewoners die na de eerste wereldoorlog vrede wilden.

De Bruchhauser Steine zijn 4 grote rotsblokken Ravenstein, Bornstein, Goldstein en Feldstein die uit de helling van een heuvel steken. Het zijn rotsen van vulkanische oorsprong en van een harde steensoort die langzamer verweert dan de omgeving. Samen vormen ze een vierkant. Er zijn overblijfselen van een verdedigingsmuur tussen de rotsen gevonden. Deze rotsen trekken al eeuwenlang mensen aan. Er zijn bewijzen gevonden van astrologische waarnemingen.

Het park Bruchhauser Steine is een natuurreservaat. Sommige planten die hier voorkomen zijn uniek. Er loopt een project de valk te herintroduceren, deze was in dit gebied in de vorige eeuw uitgestorven.

Op Richtplatz werd ooit recht gesproken. Wanneer iemand schuldig werd bevonden werd deze hier geëxecuteerd. Waarschijnlijk door ophanging en niet, zoals de gedenkplaat suggereert, door het zwaard. Na het passeren van Richtplatz kom je aan bij een zeer modderig gebied. De route loopt hier over een platte en brede heuvelrug waarop het water blijft staan. Kort daarna kom je aan bij Langenberg; het hoogste punt van de Route (843 meter).

Neue Hagen is een groot heidegebied. Via dit heidegebied loopt de Route naar Clemensberg, gelegen aan de rand van een steengroeve. Bij het kleine dorpje Kustelberg, voert de route langs een 500 jaar oude lindeboom. Enkele kilometers voorbij Kustelberg kom je aan bij Wagenschmier. Als het geregend heeft wordt hier de grond modderig en plakkerig. De naam Wagenschmier (karren vet), is waarschijnlijk hieraan te danken. In Wagenschmier werden rotsen gedolven.

Bij de Ruhrquelle, waar de rivier de Roer begint, zijn zitplaatsen om even uit te rusten. Na de bron gaat de route verder over een weg. Hier loopt ook een Pelgrimsroute naar Santiago de Compostella in Spanje. Al eeuwenlang komen mensen hier langs op hun Pelgrimstocht. In 2000 werd een gedenkteken opgericht dat hier aan herinnert. Vroeger liepen de wegen over hoger gelegen gebieden; de dalen waren te nat en te modderig.

De volgende grote plaats is Winterberg. Winterberg kreeg in 1270 stadsrechten. Het was een knooppunt van verschillende handelsroutes en was, evenals Brilon, een Hanzestad. Winterberg is een wintersportplaats en sterk op toerisme gericht. Het heeft een bobsleebaan en een internationale skischans.

Vanaf Winterberg gaat de Route naar Kahler Asten, met 841 meter de drie na hoogste plek in noordwest Duitsland. Sommigen zeggen, dat als je de hoogte van de gebouwen bij de hoogte optelt, dat het de hoogste plek van Duitsland is. Het is in ieder geval de koudste en natste plek van noordwest Duitsland. Met andere woorden, een miserabele plek. Het is bekend door een meteorologisch station dat hier is gevestigd. In de toren is een informatiecentrum over het Natuurpark Rothaargebirge. Kahler Asten heeft een hotel, een restaurant en een café.




De Route voert langs verschillende skigebieden en door kleine dorpjes. Omdat de Route over de heuvelrug loopt, is er een mooi uitzicht over de omgeving. In het verleden was de heuvelrug de grens tussen dorpen en de scheidslijn tussen religies en lokale dialecten. Nog steeds is het de grens tussen de steden Winterberg en Schmallenberg. De Route voert dan ook over de Grenzweg (grensweg). Enkele kilometers na het passeren van Hoheleye is er een keuze tussen 2 Routes: De Talvariante (dalvariant) en de Kammvariante (heuvelrugvariant).

De Talvariante gaat door 2 dorpen; Schanze en Latrop, beide met onderdak. De naam Schanze is afkomstig van een wegversperring die hier eens bestond. De versperring was nodig in verband met lokale meningsverschillen over grondeigendom en ter bescherming tegen rovers. Vanaf Schanze gaat de Route door naar Latrop. De weg naar dit dorpje komt langs een klein monument dat aangeeft dat Latrop vanaf 1738 weer bewoond werd. In 1450 zijn de mensen weggetrokken na lokale oorlogen en het uitbreken van de pest. Op deze plek staat ook de Altarstein (altaarsteen). Er zijn verschillende verklaringen voor deze grote steen. Een verklaring is dat de steen vroeger het riviertje afdamde, zodat het water door de houtskoolmakers kon worden gebruikt. Een andere verklaring, die meer tot de verbeelding spreekt, is dat op deze plek heidense ceremonies werden gehouden en offers werden gebracht.

De Kammvariante gaat langs het grote stalen kunstwerk 'Klein Leichtes Spiel' en het kunstwerk 'Stein-Zeit-Mensch'. Deze kunstwerken maken deel uit van de 'Wald Skulpturen Weg' (weg van bossculpturen), een wandelroute van 20 kilometer van Bad Berleburg naar Schmallenberg. Deze Route steekt het Rothaargebirge over.

De twee varianten komen samen bij Millionenbank, waar een schuilhut is. Vanaf hier is het 2 kilometer tot aan het 'Jagdhaus' (jachthuis). Naast drie hotels zijn hier geen andere faciliteiten. De volgende bestemming is de Rhein Weser Turm (Rijn-Weser toren). Op weg naar deze toren passeer je de Margarethenstein, één van de oudste grensstenen in de regio. In de buurt van deze steen is ook de Blutborn (bloedbron) te vinden. Er bestaat een mooi, maar tragisch, verhaal over de betekenis van deze twee namen. Twee boswerkers waren beide verliefd op hetzelfde meisje Margarethe. Zij kon echter niet besluiten welke jongen te beminnen. Om uit te maken wie Margarethe het hof mocht maken, besloten de beide jongens erom te vechten. Tijdens het gevecht werden helaas beiden gedood. Margarethe, die van dit alles getuige was, viel van ellende dood neer. Het bloed van het gevecht kleurde de nabijgelegen bron rood, vandaar de naam Bloedbron. De grenssteen werd naar het meisje genoemd. Het verhaal eindigt met de begrafenis waarbij Margarethe tussen de 2 jongens begraven werd.

De Rhein Weser Turm werd in 1932 tijdens de depressie gebouwd. Vanaf de toren heeft men goed uitzicht over de omgeving. In de toren is een restaurant gevestigd en in de buurt van de toren is een gastenhuis met accommodatie. Kort na het passeren van de toren kom je aan bij de Waldschule (bosschool). In een soort openlucht klaslokaal wordt informatie gegeven over de meest voorkomende boomsoorten in het gebied. Langs de Swartzbach (zwarte beek), gaat het bergafwaarts en komt de Route aan in het Schwatzbachtal. Deze vallei was eens in gebruik als weidegebied voor vee en is nu een natuurreservaat met moerassen en een kronkelend beekje.

Na het Swartzbachtal gaat de Route verder over de Heinsberger Hoogheide. Later kom je aan bij de Drieherrnstein (drie heren steen), met een schuilhut. De steen gaf vroeger de plaats aan waar 3 hertogdommen samen kwamen. Tegenwoordig ligt deze plek op de grens van 2 districten.

Op korte afstand van de Route ligt het oude Slot Ginsberg, dat in 1292 is gebouwd. Voor Nederlanders is deze plek van historische betekenis, omdat prins Willem van Oranje hier zijn leger verzamelde om Nederland te bevrijden van de Spanjaarden. Bij het slot is een café.

Lützel is een klein dorpje met enige accommodaties, maar geen andere faciliteiten. Het ligt aan een spoorweg met directe verbinding naar Siegen. Van Lützel gaat de Route verder langs de Eder, dat op dit punt nog een klein beekje. De Eder loopt door een mooie vallei, dat ook een natuurreservaat is. In de buurt van de bron van de Eder, kom je uit op de Kohlenstraße (kolenstraat). Zoals vermeldt, werd in dit gebied ijzererts gevonden. Vroeger werd dit erts lokaal verwerkt. Later werd het verwerkt in de valleien waar waterkracht beschikbaar was om de blaasbalgen en smeedhamers aan te drijven. Het hout en de houtskool moesten naar de smeltovens worden vervoerd en hiervoor waren de Kohlenstraßen aangelegd. De houtskool werd vervoerd in karren met 2 wielen. Later werden deze wegen geplaveid en gedraineerd, zodat ze ook onder slechte weersomstandigheden konden worden gebruikt. Toen het houtskool werd vervangen door steenkool, verloren deze wegen hun betekenis.

In de buurt van Benfe kom je in een gebied van weilanden. Bij Großenbach passeer je de Siegquelle, later de Ilmquelle en de Lahnquelle. Bij Heiligenborn ligt een kleine begraafplaats in het bos. Het dorpje bestaat uit enkele huizen. Kort na Heiligenborn is de Ilsequelle. Deze bron is bekend om zijn helende werking. Ook nu nog komen mensen hier jerrycans water halen. Voor het gemak van de bezoekers zijn er drinkglazen aanwezig.

Na de Ilsequelle gaat de Route ongeveer 13 kilometer verder over een heuvelrug. Er wordt alleen een kleine omweg naar de Dillquelle gemaakt. Bij deze bron is een grote schuilhut. Op dit deel van de Route zijn de accommodaties alleen te bereiken door af te dalen naar de dorpjes. Het valt niet op, maar je wandelt hier over een van de langste spoortunnels in dit deel van het land. Op de Tiefenrother Höhe is een plateau met mooie vergezichten.

Verder op de Route wordt informatie gegeven over het Haubergwirtschaft. Hauen betekent omhakken. Vroeger werd in deze omgeving het bos iedere 18 tot 20 jaar tot aan de wortels toe omgehakt. Het hout werd gebruikt om de gezamenlijke bakovens in de dorpen mee op te stoken, voor het maken van houtskool voor de ijzerindustrie en de schors van de bomen werd gebruikt voor leerlooien. Omdat de bomen jong werden gekapt, konden de bomen op de oude wortels weer aangroeien. Nadat het bos gekapt was, werden de kale plekken voor landbouw gebruikt en werden er granen gezaaid. Later, als de bomen genoeg waren gegroeid, werd het gebruikt voor veeteelt.

In de buurt van deze plek splitst de Route zich weer in twee varianten. De Dillvariante is met 20 kilometer de kortste Route naar Dillenburg. De Westerwaldvariante is 53 kilometer; een dag langer wandelen.

Dillvariante:Na de start van de Dillvariante bereikt de Route al snel de oude Lucaseik. Kort daarna gaat de Route verder langs de Krummbach en wordt ongeveer 2,5 kilometer het dal van deze beek gevolgd. Bij het huis Steinbach verlaat de Route het bos. Na het oversteken van een spoorweg wordt u verwelkomd in het dorp Rodenbach. Vanaf hier voert de Route, zonder noemenswaardigheden, door bos en akkerland, totdat het uitkomt bij Galgenberg, waar vroeger criminelen opgehangen werden. Vanaf dit punt daalt de Route af naar Dillenburg.

Dillenburg is een oude en pittoreske stad. Er bestaat een historische band met Nederland, omdat Willem van Oranje hier in 1533 werd geboren. De naam Dillenburg stamt af van het Slot dat aan de rivier de Dille stond. Rond 1872 besloten de inwoners van de stad om Willem van Oranje te eren en werd de 40 meter hoge Wilhelmsturm gebouwd. Deze steekt boven de stad uit. In de toren is momenteel een museum over de Oranjes ingericht.

In de meer recente geschiedenis gedijde Dillenburg op de metaalindustrie. Er werd ijzer gedolven en er waren hoogovens en andere ijzer gerelateerde industrieën. Tijdens het tweede deel van vorige eeuw verdween deze industrie grotendeels uit de regio. De Route eindigt in een klein park aan de rand van het centrum van Dillenburg.

Westwaldvariante:Na de start van deze variant verlaat de Route het Rothaargebirge en gaat verder via de uitlopers van het Westerwald. Deze heuvels zijn lager, maar de Route gaat van de ene vallei naar de andere, waardoor er nog aardig wat te klimmen is. Dit wordt snel duidelijk als de Route ongeveer 140 meter stijgt om uit de vallei van de Steinbach te komen. Na deze klim daalt de Route weer en gaat onder de snelweg A45 door. Als je op dit punt naar links gaat kom je uit in het gehucht Kalteiche. In 1796 werd op deze de plek een belangrijke slag geleverd tussen Franse en Oostenrijkse legers: de Fransen wonnen. Het totaal aantal doden bedroeg rond de 1500.

Vanaf de snelweg is het ongeveer 2 kilometer naar Wasserscheide, een klein dorp met enige faciliteiten, een busstop en een spoorweghalte. De Route loopt langs het Heimhoftheater, gebouwd in een voormalige paardenstal. In relatie tot de grootte van het dorp is de grootte van dit theater bijzonder.

Vanaf Wasserscheide gaat de Route naar Lützeln. Het lokale verzorgingshuis nodigt je uit voor een goedkoop kopje koffie met cake in hun restaurant. De tegenprestatie is dat jouw aanwezigheid een onderbreking brengt in het dagelijkse leven van de bewoners. Een leuk initiatief. Na het passeren van een voetbalveld komt de Route langs een gebied waar Kaolien; porseleinaarde, wordt gedolven. Kort daarop komt het vliegveld van Siegen in zicht.

Liebenscheid is een dorpje, maar het heeft wel een winkeltje en kan daarom belangrijk zijn om je voorraad aan te vullen. Eens was hier een kasteel Liebenscheid. De vader van de beroemde schilder Rubens werd hier enige tijd gevangen gehouden. Hij werd ervan beschuldigd een relatie te hebben met Anna van Saksen, de tweede vrouw van Willem van Oranje. In de buurt van Weißenberg gaat de Route naar een hoogte van 610 meter en wordt de Ketzersteine bereikt; een gebied met enkele grote basaltrotsen. De rotsen doen vreemde dingen met je kompas. De naam is waarschijnlijk afkomstig van de voormalige grenspost.

De Route komt langs Fuchskaute (vossenhol). Dit is ook de naam van het natuurreservaat dat zich hier bevindt. De weilanden waardoor de Route loopt lijken veel op alpenweiden en de fauna en de flora zijn hier uniek. Er is een windmolenpark. Hotel Fuchskaute voorziet in onderdak. De grote antenne wordt gebruikt door radioamateurs.

Via het dorpje Rabenscheid gaat de Route verder in het dal van de Aubach. Dit dal wordt ongeveer 3 kilometer gevolgd. Aan de rechterzijde lijkt er een soort grot te zijn, maar het is een oude basaltgroeve. Na het passeren van een spoorwegbrug komt je aan bij Wildweiberhauschen (wildevrouwenhuisje). Het verhaal gaat dat hier vroeger vrouwen woonden die voor de armen zorgden en degenen die slechte dingen deden, straften. Omdat de mijnen en de groeven in dit gebied teveel lawaai maakten, zijn de vrouwen vertrokken.

De route volgt ongeveer een kilometer de Rheinstraße. Dit was vroeger de handelsroute tussen het Westerwald en de Rijn. Op de Kornsberg, in de buurt van Donsbach, is vaak een herder en zijn schapen te zien. Vanaf de Kornsberg is het ongeveer 4 kilometer naar Dillenburg, het einde van de reis. Wanneer de Route de snelweg bij Dillenburg nadert, kan je de Route volgen zoals is aangegeven door het Rothaarsteiglogo. Mijn advies is echter om in de richting van de Wilhelmsturm te gaan en daar verder te gaan op de Dillvariante. Het voordeel is, dat je vanaf hier een mooi uitzicht hebt over Dillenburg, zonder dat je ervoor omhoog hoeft te klimmen.

Wanneer te gaan
De meest geschikte tijd om de Route te lopen is tussen de 2e helft van april en het einde van november. Het wordt afgeraden om de Route tussen november en april te lopen. Bij een milde winter zijn de korte dagen de grootste handicap. Tijdens een strenge winter met sneeuw en storm, verandert de Route in een geheel andere categorie. Het risico om de weg kwijt te raken en verwond te raken wordt groter. Op sommige delen van de Route zijn er weinig schuilplaatsen en is er weinig tot geen beschutting te vinden. Er zijn delen die soms kilometers verwijderd zijn van de bewoonde wereld. Het wandelen in deze periode kan alleen worden gedaan met de juiste kleding en uitrusting en de kennis over hoe deze te gebruiken.

Waar starten en hoe je daar komt
Je kunt in Brilon of Dillenburg starten. De meeste mensen starten in Brilon.

Per Spoor: Rond de Route zijn verschillende grote plaatsen die makkelijk per trein te bereiken zijn: Hagen in het noord westen, Kassel in het noord oosten, Siegen in het zuid westen en Giesen ten zuiden van de Route. Deze plaatsten kunnen eenvoudig vanaf de vliegvelden in Keulen, Dortmund, Hannover en Frankfurt bereikt worden. Van daaruit zijn enkele plaatsen langs de Route per lokale trein te bereiken. De meeste plaatsen zijn per bus bereikbaar.

Per Auto, start in Brilon: Vanuit het westen: volg de A44 vanaf Dortmund in de richting van Kassel. Bij het kruispunt Werl, ga verder op de A445 in de richting van Brilon/Arsnberg. Vanaf het einde van deze snelweg, volg de wegwijzers naar Brilon. Vanuit het noorden, oosten en zuiden, volg de A45 vanaf Kassel tot aan afrit 64 Diemelstadt, volg vanaf daar de wegwijzers naar Brilon.

Per Auto, start Dillenburg: Neem de A45/A41 tussen Dortmund en Frankfurt en sla af bij afrit 25 voor Dillenburg.

Hoeveel tijd is nodig voor de Route
Afhankelijk van de keuze Dillvariante of Westerwaldvariante, aan het einde van de Route, is de lengte van de Route 154 of 188 kilometer. Niet alle accommodaties liggen direct aan, of in de buurt van de Route. Regelmatig moeten hiervoor enkele kilometers worden gelopen. Dit maakt dat 15 tot 25 kilometer bij de totale lengte van de Route moet worden opgeteld.

Hoeveel dagen je voor de Route nodig hebt, hangt ook af van het soort wandeling dat je voor ogen hebt, je conditie en het gewicht van je rugzak. Voor een ontspannen wandeling (je bent tenslotte op vakantie), door iemand met een normale conditie, die een normaal gewicht aan bagage draagt, voor overnachtingen in een pension of hotel, zijn ongeveer 7 tot 8 dagen nodig voor de Dillvariante (154 kilometer) en 9 tot 10 dagen voor de Westerwaldvariante (188 kilometer).

Wat mee te nemen
Wat je meeneemt op de Route is o.a. afhankelijk van de omstandigheden van de Route, het weer dat je kunt verwachten, de beschikbare accommodatie. Hieronder volgen enkele zaken die belangrijk zijn voor het maken van de paklijst.

Noodgevallen: Ongelukken en andere ongemakken komen helaas voor. Denk aan schaafwonden, blaren, hondenbeten, gebroken ledematen en dergelijke. Het is niet mogelijk om op alle noodgevallen voorbereid te zijn. Enkele basis voorbereidingen zijn wel wenselijk. Hieronder enkele zaken die in een basis EHBO-setje horen.

Voor het verzorgen van verwondingen en gebroken of verstuikte ledematen, neem enkele grote en kleine snelverbanden mee en een elastisch verband. Voor kleine verwondingen zoals blaren, snij en schaafwondjes, een desinfectans zoals Betadine (niet als je allergisch bent voor jodium), pleisters en leukoplast, Compeed blaarpleisters, een schaar, zalf en enkele veiligheidsspelden. Verpak dit in een stevige en waterbestendige verpakking en zorg ervoor dat dit makkelijk in de rugzak te bereiken is.

Neem verder mee: een thermometer, nooddeken, pijnbestrijding zoals bijvoorbeeld paracetamol en een zakmes. Voor het roepen om hulp: een fluit en een zaklamp. Met je mobieltje kan je hulp inroepen, maar niet de hele Route heeft mobiel bereik. Het noodnummer is 112.

Vergeet niet, dat al deze zaken van weinig nut zijn als je ze niet weet te gebruiken. Basiskennis van EHBO en het voorbereid zijn op noodsituaties, zijn belangrijker dan een uitgebreide EHBO-kist.

Situatie van de Route: Het grootste deel van de Route gaat over onverharde land- en boswegen. Sommige delen gaan over verharde wegen en enkele korte stukken gaan over paden. Op enkele stukken zijn goede wandelschoenen essentieel, vooral omdat wegen en paden modderig kunnen zijn. Als een lichte rugzak wordt gedragen (veelal als van hotel/pension naar hotel/pension wordt gelopen) volstaan klasse A/B schoenen. Klasse B schoenen bij een zwaardere rugzak (bij kamperen en/of veel bagage). Onder droge weersomstandigheden kan het grootste deel van de Route met stevige wandelsandalen worden gelopen.

Water: Leidingwater in Duitsland is drinkbaar. Mineraalwater is vrijwel overal te koop. Er zijn enkele stukken langs de Route waar weinig drinkwater te krijgen is. Wees daarom voorbereid om op warme dagen extra water mee te nemen en regelmatig te drinken. Op een warme dag heb je minimaal 2,5 tot 3,5 liter water nodig. Donkere urine betekent dat je mogelijk begint uit te drogen, dat betekent meer drinken. Sommige frisdranken, koffie en thee bevorderen dat je meer urineert en dus meer drinken nodig hebt. Vermijd daarom deze dranken op warme dagen. Naast het drinken, is het belangrijk aandacht te besteden aan de hoeveelheid zout die je inneemt. Dus in plaats van de hele dag zoetigheid te eten, is het aan te raden ook gezouten chips of pinda's mee te nemen. Sportdranken of sportpoeders, die in water worden opgelost, kunnen hierbij ook handig zijn.

Eten: Het merendeel van de Route loopt over een heuvelrug en is verwijderd van civilisatie, winkels en restaurants. Om te eten moet je dus soms de Route verlaten. In het weekeinde is de situatie beter, dan zijn vaak kleine cafés langs de Route open. Omdat de winkels op zondag gesloten zijn, restaurants en hotels vaak een vaste sluitingsdag hebben en omdat weinige pensions avondeten aanbieden, is het raadzaam om voor een paar dagen eten mee te nemen.
Ontbijt: Ontbijt is veelal een vast onderdeel van de accommodaties. In veel accommodaties is het ontbijt dusdanig overvloedig dat je ook een lunchpakket kan samenstellen. Soms wordt hiervoor zelfs een plastic zakje aangeboden.
Snacks en middageten: Als je geluk hebt begin je de dag met een lunchpakket. Om zeker te zijn van eten overdag, is het zinvol om voor enkele dagen eten mee te nemen en dit aan te vullen als je langs een winkel komt. Het is handig rantsoenen te maken, waarbij ieder rantsoen genoeg eten bevat om een dag mee door te komen. Wat je meeneemt is afhankelijk van je smaak en behoeften. Mijn rantsoenen voor een wandeling als deze, bevatten enkele verpakte koekjes, een reep chocolade, wat verpakte kaas, rozijnen of gedroogde abrikozen, gezouten pinda's en een maaltijdvervanger. Ik ben een grote fan van maaltijdvervangers. Ze zien eruit als een grote mueslireep. De repen zijn bedoeld om af te vallen, maar bevatten veel voedingsstoffen. Gezien het gewicht en volume, bevatten ze veel energie. De meeste mueslirepen geven alleen vulling, zonder veel energie en zijn daarom van beperkte waarde voor wandelaars. Als er overdag geen lunch te krijgen is, is het genoemde rantsoen voldoende om de dag mee door te komen. Bij koud weer neem ik extra eten mee. Ideaal is om 's morgen bij een bakker een kleine pizza of quiche te kopen en die te bewaren voor de lunch.


Weersomstandigheden: In het algemeen is het klimaat in dit deel van Duitsland zeer geschikt om te wandelen. Het kan echter nat worden, dus neem een regenjas mee. Als je het je kunt veroorloven, neem dan een stevige jas mee die bestendig is tegen het dragen van een rugzak. Bij voorkeur is deze jas gemaakt van dampdoorlatend materiaal. Als je tegen het einde of het begin van het wandelseizoen de Route gaat lopen, wees dan voorbereid op koud weer, regen, mist en zelfs sneeuw. Neem kleding mee die je niet alleen minimaal tegen deze elementen beschermt, maar je ook comfortabel houdt. Het maakt het wandelen bij slecht en koud weer een stuk aangenamer.

Onderdak
Langs de Route zijn verschillende vormen van onderdak beschikbaar. In de bijlagen wordt hiervan in de Route en Onderdakplanner een compleet overzicht gegeven. De accommodaties zijn niet op kwaliteit beoordeeld. Zelf ben ik altijd blij met ieder bed aan het einde van de dag.

In Duitsland worden verschillende namen gehanteerd voor een accommodatie die in Nederland 'Hotel' zou worden genoemd: Hotel, Gasthaus, Gaststätte, Gasthof. Het verwarrende hierbij is, dat voorzieningen met een gelijke naam in het ene geval alleen een restaurant heeft en in het andere geval een hotel met restaurant. In de Route en Onderdakplanner zijn alle voorzieningen globaal gescheiden in Hotel en Pension. Onderdak waar zowel een bed, ontbijt als warme maaltijd wordt aangeboden, wordt aangeduid als 'Hotel'. Voorzieningen die alleen een bed en ontbijt aanbieden worden aangeduid met 'Pension'. In het overzicht is een prijsindicatie voor één overnachting voor één persoon aangeven. Indien bekend, is op de lijst verder aangeven of er een hond meegenomen kan worden (meestal tegen meerprijs en je brengt zelf het hondenvoer mee).

In het noordelijke gedeelte van de Route liggen de accommodaties dicht bij elkaar en is het mogelijk om de afstanden, die iedere dag gewandeld worden, flexibel in te delen. Op de Westerwaldvariante liggen de accommodaties verder uit elkaar. De 'Qualitätsbetrieb Rothaarsteig', zijn gecertificeerde kwaliteitsaccommodaties, zoals erkend door de Rothaarsteigvereniging. Ze verzorgen niet alleen een fatsoenlijke maaltijd en bed, maar ook verschillende diensten voor wandelaars langs de Route. Ze halen je aan het einde van de dag af, op een vooraf afgesproken punt langs de Route en brengen je de volgende ochtend weer terug. Dit alles heeft zijn prijs; het zijn niet de goedkoopste accommodaties. De 'Qualitätsbetrieb Rothaarsteig' zijn herkenbaar door het Rothaarsteig© logo bij de ingang en zijn aangeduid in de Route- en Accommodatieplanner.

Er zijn bedrijven die het lopen van de Route voor je organiseren. Onderdak wordt geboekt en bagage wordt vervoerd. Er zijn arrangementen voor de Dillvariante van 6 of 8 wandeldagen. Per persoon zijn de kosten voor dit arrangement ongeveer € 82 per dag als je alleen loopt en ongeveer € 72 als je met twee personen loopt. Avondeten is veelal niet in de prijs opgenomen. Voor meer informatie: www.rothaarsteig.de

Als je voor je onderdak afhankelijk bent van een hotel of pension, is mijn dringende advies om minimaal 1 dag van te voren te reserveren. Tijdens Pinksteren is er in Lützeln een groot regionaal festival met duizenden bezoekers. Tijdens deze dagen is in Lützeln geen accommodatie te vinden.

Hotels: De Route kan vrijwel geheel worden gewandeld door in Hotels te slapen. Hotels zijn er in soorten en maten, sommige zeer comfortabel, sommige heel basaal. Sommige hotels hebben vaste sluitingsdagen. Een sluitingsdag betreft voornamelijk de sluiting van het restaurant. In sommige gevallen betreft het echter ook de sluiting van zowel het restaurant- als het hotelgedeelte. Indien bekend, is een sluitingsdag aangeven in het accommodatieoverzicht. Hotelrekeningen kunnen meestal per bankpas of creditcard worden betaald.

Pensions: In Duitsland wordt een Bed & Breakfast aangeduid met een 'Pension'. Over het algemeen wordt een goede prijs/kwaliteit aangeboden. Naast het ontbijt worden meestal geen andere maaltijden aangeboden, sommigen hebben echter wel een keuken. Basale voorzieningen zijn aanwezig. De rekening wordt contant betaald.

Kampeerplaatsen: De meeste kampeerplaatsen bevinden zich in het Noordelijke gedeelte van de Route en zijn het hele jaar open. Het is niet mogelijk om op de gehele Route gebruik te maken van kampeerplaatsen. Op de kaart zijn enkele kampeermogelijkheden aangegeven waar, op het terrein van particulieren, gekampeerd mag worden. In het algemeen wordt toegestaan om op een weiland bij een boer te kamperen. Het probleem is dat er weinig weilanden in de buurt van de Route liggen en dat de boeren in de dorpen wonen. Daardoor is het vragen om toestemming een probleem.

Wildkamperen is in Duitsland illegaal. Als je toch wild kampeert, laat dan in ieder geval je kampeerplek achter zoals je deze aantrof en zorg ervoor, dat als je kookt, je geen bosbrand veroorzaakt.

Jeugdherbergen en vergelijkbare voorzieningen: Er zijn jeugdherbergen in Brilon, in de buurt van Willingen en Schmallenberg, Neuastenberg en Hilchenbach. De jeugdherbergen in de buurt van Willingen en Schmallenberg bevinden zich op enige afstand van de Route en kunnen met een bus of taxi worden bereikt. De jeugdherberg van Hilchenbach kan vanaf de Route per trein worden bereikt. Accommodaties vergelijkbaar met een klassieke jeugdherberg zijn te vinden in Oberhunden in het Alpenhaus (berghut) Bruchhausen (berghut), Neuastenberg (berghut) en in Heinsberg.

Alternatief Onderdak: Ik heb verhalen gehoord van wandelaars die onderweg in de schuilhutten sliepen. Dit is logisch, omdat een aantal van de schuilhutten groot en comfortabel genoeg zijn. Het is echter niet toegestaan. Daarnaast kan het problemen geven omdat, ook in de grote schuilhutten, de beschikbare ruimte beperkt is.

Kosten voor onderdak en maaltijden: Kamperen kost ongeveer € 10 per dag. Als je zelf eten kookt, kost dit ongeveer € 10 per dag. Het is niet mogelijk om langs de gehele Route te kamperen. Als je dus niet gaat wildkamperen ben je aangewezen op andere en duurdere accommodaties.

Het verblijf in een pension kost, als je alleen reist, inclusief ontbijt, tussen de € 20 en €30. Hotels kosten ongeveer € 30 tot € 45 per dag. Als je van plan bent om van Hotel naar Hotel te wandelen, reken er dan op dat je op sommige plaatsen bent aangewezen op Hotels die beduidend duurder zijn dan gemiddeld! Als je samen met iemand loopt, vermindert dit de kosten per persoon. De meeste hotels vragen een toeslag voor een eenpersoonsbezetting van een kamer (ongeveer € 5). Middag- of avondeten in een eenvoudig restaurant of hotel kost ongeveer € 10 tot € 15 voor een eenvoudige maaltijd, zonder drankjes.

Andere faciliteiten langs de Route
Winkels en banken zijn niet evenredig langs de Route verdeeld. Deze faciliteiten zijn wel in de buurt van de Route te vinden en goed bereikbaar via een zijweg of met openbaar vervoer. Voor een prettige wandeling: plan het doen van boodschappen en het contante geld wat je nodig hebt. Vergeet niet de weekeinden in je planning mee te nemen.

Winkels: De meeste winkels zijn op zondag gesloten en doordeweeks tussen 12.00 en 14.00 uur. Op of in de buurt van de Route zijn er winkels in Brilon, Bruchhausen, Winterberg, Neuastenberg en Langewiese. Op de Westerwaldvariante zijn er winkels in Wasserscheide en Liebenscheid. Winkels zijn op de kaarten aangegeven.

Banken: De meeste dorpen langs de Route hebben pinautomaten. De pinautomaten staan vaak in het voorportaal van een bank of in een klein gebouw. Na sluitingstijd kom je binnen met je bankpasje.

Openbaar vervoer: Er zijn meerdere buslijnen langs de Route en de meeste plaatsen zijn per bus bereikbaar. Veel buslijnen zijn gericht op schooltijden en zijn daarom alleen beschikbaar op schooldagen of gaan minder frequent tijdens de schoolvakanties en weekeinden. De Route is op enkele plaatsen per trein bereikbaar.

Een overzicht van de buslijnen, de spoorverbindingen en een ingekort vertrekschema is te vinden in de bijlagen. Het vertrekschema komt overeen met het overzicht zoals deze te vinden is op internet. Als het halen van een trein of vliegtuig afhangt van het reizen met een bepaalde bus, controleer dan lokaal of de vertrektijden kloppen. Het schema wordt regelmatig gecontroleerd en aangepast.

Overzichtskaarten
De kaarten in dit boekje moeten voldoende duidelijk zijn om te voorkomen dat je de weg kwijtraakt. Vaak is het echter zinvol om een breder overzicht te hebben van het gebied waar je doorheen loopt. Hiervoor publiceert de Rothaarsteigverein een kaart met een schaal van 1:50.000. Deze kaart beslaat het hele gebied van de Route. Er zijn ook andere wandelroutes op aangegeven, evenals interessante plaatsen. De kaart kan besteld worden op de website: www.Rothaarsteig.de

Search site

Contact

WalkingTrails of the World 5 Meiplein 11
6701 DW
Wageningen
the Netherlands
0031651591471