Kelten Erlebnisweg

Kelten Erlebnisweg

Product no.: AD139
Price excl. tax: €22.60
Price (incl. tax postage and handling): €24.00


De Kelten Erlebnisweg (KEW) is een lange afstand wandelroute. De Route begint in Meiningen in Thüringen in de voormalige DDR en eindigt in Bad Windsheim in Beieren. De Route is ongeveer 256 kilometer lang.

De Route geeft een goede indruk van dit deel van Duitsland en het verleden. Het is een aangename Route. Onderdak is over het algemeen goed beschikbaar en betaalbaar, maar ligt vaak enkele kilometer van de Route af.

De Route gaat over onverharde wegen door bossen en velden, maar ook over verharde, maar rustige wegen. De naam van de Route wekt de indruk dat de Route en de geschiedenis van de Kelten nauw met elkaar verbonden zijn. Langs de Route is echter weinig van deze geschiedenis terug te vinden. Het meeste van deze geschiedenis ligt begraven en voorwerpen uit deze tijd zijn vooral in musea te vinden. Het is echter een mooie en aansprekende naam.

De Route loopt door een gebied met veel historisch plekken en komt langs oude kastelen en ruïnes, evenals versterkte kerken en dorpen. Onderweg steekt de Route het voormalige ijzeren gordijn over en een deel van de Route gaat door de voormalige DDR. Overblijfselen uit dit tijdperk zijn snel aan het verdwijnen.

De Route lijkt te zijn ontworpen om zoveel mogelijk langs bijzondere en historische plekken te gaan en daarom meandert de Route soms door het landschap. Lange stukken van de Route gaan door bos, wat niet altijd aantrekkelijk is. De Route zoals in deze gids aangegeven wijkt daarom op sommige plekken af van de oorspronkelijke KEW. Deze delen zijn niet gemarkeerd, maar wel makkelijk te volgen.

De KEW is gemarkeerd met een afbeelding van een kledingspeld met een vogelkop. De echte kledingspeld dateert uit 450 BCE en werd in de buurt van de Route gevonden.

De Route is voldoende gemarkeerd, maar soms ook maar net. In het Noordelijke gedeelte, in Thüringen  zijn er enkele niet gemarkeerde kilometers. In het natuurpark Hassberge is de markering op orde en in het zuiden in de Steigerwald lopen grote delen van de Route parallel aan andere wandelroutes en het lijkt er op dat het beleid dan is om de KEW niet als een onafhankelijke Route te markeren, maar aan te geven dat de Route ook die kant op gaat.

Soms gaat de Route over smalle paden en deze zijn in het najaar, als er veel bladeren liggen, moeilijk te zien, maar wel goed gemarkeerd (vooral door de andere wandelroutes) en daardoor goed te volgen. Vertrouw nooit geheel op de markering van andere wandelroutes, want sommigen gaan na verloop van tijd hun eigen weg!

In verband met de markering van de Route is het goed om naast de markering ook op de kaart in de gids te letten. Dit alles maakt dat de Route minder geschikt is voor een eerste lange afstand wandeling.

Omdat de Route vaak door bossen en velden loopt en door kleine dorpjes, kom je onderweg weinig andere mensen tegen.

De Route

De Route begint bij het station in Meiningen, een van de grootste steden aan de Route. Meiningen is beroemd om zijn Operagebouw. Meiningen is een van de laatste plaatsen waar stoomlocomotieven worden onderhouden.

De KEW begint in de stad, bij een lokaal kasteel. In de gids wordt dit eerste stuk overgeslagen; het is vaak moeilijk om een Route in een stad te vinden en de stad verdient een langer bezoek dan de eerste 1.5 kilometer die de KEW aanbiedt. Mijn advies is om enkele uren in dit aardige stadje door te brengen.

Een van mijn favoriete plekken heeft niets te maken met cultuur; als ik in Meiningen ben ga ik direct naar het Sachsen Café; hier is heerlijk gebak. Het
ligt in de buurt van het station.

Onderdak is voldoende in de stad aanwezig. De meer luxe accommodaties liggen ten westen van het station. De meer betaalbare accommodaties liggen ten oosten van het station. Recent heeft een Backpacker zijn deuren geopend in een voormalige politieschool; het biedt eenvoudige kamers. Meiningen heeft een camping.

Als je per auto in Meiningen aankomt, kan je waarschijnlijk ten oosten van het station parkeren; houd er rekening mee dat voor sommige  parkeerplaatsen betaald moet worden.

Vanaf het station gaan de eerste kilometers heuvelopwaarts; de Route begint op ongeveer 300 meter hoogte en in 9 kilometer stijgt deze naar 730 meter. Mijn advies is dan ook om op de eerste dag niet te ambitieus te beginnen. Het hoogste punt is gelegen op de Dolmar heuvel. Hier is een hotel en een mooi uitzicht over de omgeving. De heuvel was al in de oudheid een focus voor de omgeving en er zijn sporen gevonden van verdedigingswerken. De naam wijst in de richting van offers die hier gemaakt zijn; Dolmen is 'offer' in Keltisch.

Aan de voet van de Dolmar ligt een vliegclub (www.flugschule-dolmar.de). Links van het vliegveldje was vroeger een Russische legerbasis en  schietbaan. Hier zijn nog steeds waarschuwingsborden om dit terrein niet te betreden in verband met explosieven. De vliegclub heeft accommodatie voor de eigen activiteiten, maar ook wandelaars zijn welkom. Ook na het afdalen van de heuvel kan van deze accommodatie gebruik worden gemaakt.

Kühndorf
heeft een mooi kasteeltje, de Johanniterburg; het is in 1300 gebouwd maar is helaas niet open voor bezichtiging. Vanaf Kühndorf gaat de Route naar Rohr.

Rohr heeft de oudste kerk in Thüringen; de Michaelkirche. Het is ooit begonnen als een Benedictijner klooster, nu is het de locale parochiekerk. Zoals vele kerken aan de Route, is het een versterkte kerk, omgeven door een hoge verdedigingsmuur. Bij onraad zocht de bevolking hier bescherming.

In de tuin van het huis rechts van de toegangspoort, is een bord dat aangeeft dat Paul König hier geboren is. Paul König was tijdens WW 1 kapitein van een handels onderzeeboot. Hij maakte twee tochten naar de Verenigde Staten. De onderzeeboot omzeilde de Engelse marine blokkade. Tijdens de twee tochten werden zeldzame materialen naar de Verenigde Staten getransporteerd en grondstoffen voor de Duitse oorlogsindustrie mee terug genomen.

Vachdorf heeft ook een versterkte kerk. In het dorp zijn twee grote EKO agrarische gemeenschappen. Deze beheren de locale bakkerij en slagerijen. Een van de gemeenschappen beheert ook het Hotel en Restaurant.

Langs het eerste gedeelte van de Route kom je regelmatig langs grote boerenbedrijven. Na de Wende, na het einde van de DDR werden grote coöperatieve boerderijen omgevormd tot private agrarische gemeenschappen. Door hun omvang zijn dit vaak gezonde bedrijven. Een opvallend kenmerk van de omgeving is dat het landschap tussen de dorpen leeg is; niemand woont tussen de dorpen. Als je Google Earth gebruikt om het platteland van Spanje, Frankrijk of Nederland met dit gebied te vergelijken, dan wordt dit nog meer zichtbaar. Soms kom je door wat grotere dorpen, waar wat faciliteiten zijn. Meestal is de schietbaan van de locale schutterij het enige gemeenschapgebouw. Gezien de vele oorlogen die gedurende de eeuwen hier gevoerd zijn, is het logisch dat de bevolking voor bescherming en steun bij elkaar ging wonen. 

Jüchsen is wat moeilijk te vinden, omdat de markering van de KEW naar dit dorp grotendeels ontbreekt. De Routebeschrijving in de gids wijst de weg. Jüchsen heeft een lokaal museum; de openingstijden zijn echter niet erg klantvriendelijk. Verder heeft Jüchsen een winkel en een bank. Vanaf Jüchsen komt de Route langs de archeologische vindplaats Widderstatt. Al tijdens de bronstijd was hier een grote nederzetting waar mensen zich niet alleen bezighielden met de landbouw, maar ook met ambachten en handel. Later is deze nederzetting verdwenen. Het is de vindplaats van veel interessante voorwerpen.

Wachenbrunn is de plaats van het voormalige radiostation Voice of Russia. De programma's werden in Rusland opgenomen en vanuit hier verzonden. De antennes waren kenmerkend voor de omgeving. Toen ik in 2013 de Route liep stond ik op het punt de antennes in de gids te noemen. De volgende dag kon ik ze echter niet meer vinden; toevallig waren de antennes net opgeblazen.

Beinerstadt bereik je via een verharde weg. In 2007 was dit nog een grindweg. Sinds Die Wende zijn veel grindwegen aan de KEW geasfalteerd.

St. Bernhard is een dorpje op enkele kilometers afstand van Beinerstadt. Als je in dit gebied door dorpjes loopt valt op dat overal luidsprekers hangen. Ze zien er oud uit, maar navraag leert dat ze nog steeds gebruikt worden voor lokale berichten.

Tijdens de dertigjarige oorlog (1618-1648) verdwenen de dorpjes bijna geheel. Dit door  plunderingen en het in beslag nemen van voedsel en materialen.

Dingsleben heeft ook sterk geleden onder de dertigjarige oorlog; voor de oorlog waren er 315 inwoners, na de oorlog nog maar 2. Het dorp heeft mooie vakwerkhuizen.

Vanaf het dorp gaat de KEW naar een heuvel die de omgeving domineert; de Kleine Gleigberg. Aan de voet van deze heuvel is een grafheuvel ontdekt en uitgegraven. Bij deze heuvel staat een gebeeldhouwd gezicht op een houten paal; 'Schwarzen Stock' (zwarte stok; zie achterkant boekje); een grensmarkering.

Op de Kleine Gleigberg was ooit een ommuurd Keltisch dorp. Stenen van de muur zijn later gebruikt voor het aanleggen van een weg. Tijdens opgravingen in het dorp werden veel voorwerpen gevonden; de meeste zijn te zien in het Steinburgmuseum  aan de andere kant van de berg. Voorbij het museum gaat de Route verder op de Großer Gleichberg. Onderweg gaat de Route langs een ziekenhuis voor verslaafden aan alcohol en drugs.

Römhild ligt niet op de Route, maar gezien de accommodatie en andere faciliteiten is het een plaats die door veel wandelaars bezocht zal worden. Het heeft een kasteel dat nu dienst doet als museum. Op de begraafplaats is een gedenksteen voor de buitenlanders die tijdens WW2 in Duitsland moesten werken en de oorlog niet hebben overleefd; ook enkele Nederlanders.

Milz is het eerste van de vele dorpjes aan de Route die je via een poort binnenkomt. Het heeft een mooie ommuurde kerk en een grote
coöperatieve boerderij. Voorbij Milz gaat de Route langs een informatiebord over de tijd van het ijzeren gordijn. Kort daarna gaat de Route over de
voormalige grens van de DDR; hiervan is niet veel meer te zien, alleen in de verte een uitkijktoren. Hier gaat de Route verder in Bayern of Beieren, de
grootse deelstaat van Duitsland; alleen Noordrijn-Westfalen heeft meer inwoners.

In een dorpje loop bezoek ik meestal de lokale kerk; vaak zijn deze open voor bezoekers. De meeste dorpen hebben één kerk; katholiek of protestant. Het verschil in interieur is opvallend. Ik heb veel katholieke kerken bezocht in Spanje, India, Nederland en België. Mijn verwachting was dat de Duitse katholieke kerken eenvoudig zouden zijn ingericht. Tot mijn verassing is dit niet het geval en de Duitse kerken horen tot de meest kleurrijke. De protestante kerken zijn echter zeer eenvoudig en kaal ingericht. Na het dorpje Herbstadt komt de Route aan in Bad Königshofen.

Bad Königshofen is bekend om zijn Spa, vandaar de naam; het trekt veel bezoekers. Het heeft goede accommodatie en een plein. Enkele leden van de Roter Armee Fraction zijn hier naar school gegaan.

Großeibstadt ga je binnen door een poort. Het dorpje is bekend om zijn grafheuvels. Deze stammen uit 600 BCE en komen uit de Hallstatt cultuur. Onder de voorwerpen die hier gevonden zijn, is een historische wagen.

Op weg naar Kleinbardorf komt de Route langs een klein vliegveld met een café. De Route gaat langs Kleinbardorf. In het dorpje is een kasteel met gracht. 

Na een stevige klim kom je aan bij een Joods kerkhof. Het is gelegen binnen een oude verdedigingsdijk en bevatte eens meer dan 20.000 grafstenen. Het merendeel van deze stenen is in de grond verzonken en nu zijn nog 4400 stenen zichtbaar. De begraafplaats werd tussen 1574 en 1938 gebruikt om leden van de Joodse gemeenschap uit de omgeving van Kleinbardorf te begraven.

Sulzfeld heeft een klein recreatiemeer en een camping. Vanaf Sulzfeld gaat het verder door bos. Enkele kilometers voorbij Sulzfeld komt de Route langs de Ruïne van het kasteel Wilberg. Het kasteel was gebouwd in 1200 en vernield tijdens de Boerenopstand in 1525. De Boerenopstand was een grote opstand van mensen in Centraal Europa tegen de heersende macht en ging over sociale/economische thema's.

Later komt de Route langs de Schwedenschanz; Schanze betekent versterkte positie, het verdedigde een kruispunt van wegen. Op deze plek is een uitzichttoren.

De Route gaat langs Eichelsdorf. Kort na dit dorp passeert de Route Landschaftspark Bettenburg, een klein park met verschillende nepgebouwtjes, het is in 1789 gebouwd.

Goßmannsdorf heeft een mooie versterkte kerk. Enkele kilometer na Goßmannsdorf is de Ostheimer Hügel; deze heuvel is van vulkanische oorsprong. Opvallend zijn de smalle stroken grond die naar de top van deze heuvel lopen.

Königsberg in Bayern ligt niet op de Route zelf, maar het is een mooi stadje om even te bezoeken. Omdat het tijdens de dertigjarige oorlog aan het begin van de 17e eeuw, twee keer afbrandde, zijn de meeste huizen uit de 17e en de 18e eeuw.

Zeil am Main is een kleine stad aan de oever van de Main. Al in de prehistorie woonden hier mensen. In het begin van de 17e eeuw vonden hier heksenvervolgingen plaats; ongeveer 400 mensen werden hierbij geëxecuteerd. Een burgemeester hield nauwkeurig de stand van zaken van de
heksenvervolging bij. Zijn boekhouding hield op bij het 138e geval. Toen werd hij zelf vervolgd en uiteindelijk verbrand. Door een toevallige Zweedse invasie stopte de vervolging. Enkele jaren geleden is er een documentatiecentrum over de heksenvervolging in Zeil am Main geopend.

Tijdens de vele oorlogen tussen Frankrijk, Duitsland en Oostenrijk, werd Zeil am Main gebruikt als rust en doorgangsplaats voor de  verschillende legers.

In het gebied van Zeil am Main kom je de eerste wijnvelden tegen.

In de meer recente geschiedenis was de Main een  ondiepe rivier. Bij de invoering van stoommachines bleek de Main te ondiep voor scheepsschroeven. Om dit probleem op te lossen werd een zware ketting op de bodem van de rivier gelegd. Sleepboten werden van een speciaal apparaat voorzien waarmee ze met enkele schuiten en met behulp van deze ketting zich stroomopwaarts en stroomafwaarts konden trekken. Later maakte kanalisering de rivier bevaarbaar voor reguliere voorstuwing.

Sand am Main ligt is aan de andere kant van de Main. Wijn is hier een belangrijk product evenals toerisme. De naam Sand komt van het zandsteen die hier gedolven werd. Vanaf Sand am Main kruist de Route een snelweg en gaat dan een heuvel op, deel van het Steigerwald, door bos. Bergafwaarts komt de Route aan in Zell am Ebersberg. Bij het verlaten van dit dorpje, waar veel wijn wordt geproduceerd, gaat het weer heuvelopwaarts. Hier komt de Route de  Steigerwald Panorama Weg tegen, een andere lange afstand wandelroute. Vanaf hier gaan deze Route en de KEW grotendeels samen op weg naar Bad Windsheim.

 

De Route gaat onderlangs de Schlossberg, eens de locatie van een kasteel. Het kasteel werd vernield bij de boerenopstand en nog eens tijdens de 30 jarige oorlog; de restanten van het kasteel werden gebruikt voor het bouwen van huizen in het dorp; vandaar dat er nog maar weinig van over is.

Op weg door bos komt de Route langs een van de weinige alleenstaande boerderijen, Neuhaus. Vanaf Eschenau gaat de Route door velden naar het dorp Oberschwappach. In Oberschwappach is een kasteel met gelijke naam. Het was eens een klooster, nu is er een restaurant, een museum en een cultureel centrum in gevestigd. Na het dorpje Wohnau gaat de Route weer heuvelopwaarts en door bos. Op een heuvel kom je aan bij de resten van een fort; Zabelstein, eens het sterkste fort in de regio. Het werd tijdens de boerenopstand vernietigd, maar in 1525 herbouwd. Nu resteert alleen de ruïne. Stenen van het fort werden bij de bouw van een nabijgelegen kerk gebruikt. In de buurt van de ruïne is een kiosk waar, na Pasen, drinken en snacks gekocht kunnen worden. Na Zabelstein komt de Route langs een grote antenne; eens in gebruik door de Amerikaanse strijdkrachten.

PrüBerg is het volgende kleine dorp aan de Route, op weg naar Michelau waar accommodatie is. Daarna Handthal op weg naar Ebrach.

Ebrach, een groot dorp, is bekend om zijn voormalige Abdij en zijn tuin. In een deel van  de Abdij worden rondleidingen verzorgd; de rest is een gevangenis. In de kerk van de Abdij zijn de harten van 30 bisschoppen van Würzburg begraven; andere delen van hun lichaam zijn op een andere plaats begraven; hun ingewanden in Mariënburg en de rest van hun lichaam in de kathedraal van Würzburg.

Vanaf Ebrach gaat de Route door velden en bos naar de gehuchten Kleingressingen en Gräfennneuses. Het laatste dorpje is onderdeel van de gemeente Geiselwind, een wat groter dorp. Hoewel de Route niet door Geiselwind gaat, heeft dit dorp een mooie legende:

Tijdens de 30 jarige oorlog werd het dorp belegerd door een Zweeds leger. De burgemeester van het dorp wilde voorkomen dat het  dorp beschadigd of geplunderd werd en ging onderhandelen met de Zweedse generaal. Hij trof de generaal toen die aan zijn lunch begon en niet veel zin had in onderhandelen. De generaal stelde: "Zoals ik deze worst opeet zal ik ook jullie dorp verzwelgen". Net toen hij deze zin had uitgesproken, kwam er een
kat die de worst uit zijn hand rukte en verdween. Het verhaal gaat dat Geiselwind niet werd ingenomen; of omdat de generaal zijn woord hield, hij had
immers de worst niet opgegeten of omdat de inwoners van Geiselwind gesterkt waren door dit voorteken.

De Route gaat nu verder over een heuvelrug en door bos, onderdeel van het Steigerwald. Door het bos mis je veel van de vergezichten die anders vanaf deze heuvels te zien zouden zijn. Hier liggen aan de Route geen dorpen en voor accommodatie is een omweg nodig naar dorpen aan de
voet van de heuvel.

Onderweg kom je langs het voormalig jachtslot Friedrichsberg; helaas is dit privébezit en niet open voor bezoekers. In dit gebied zijn een aantal groeves waar zandsteen werd of wordt gedolven.

Castell ligt aan de Route en de invloed van wijnbouw op het landschap is duidelijk. In Castell is een groot kasteel; de verblijfplaats van de hertog van Castell. De familie van de hertog is ook eigenaar van de Castell Bank, de eerste bank van Beieren.

Vanaf Castell gaat de Route eerst verder door wijngaarden, heuvelopwaarts en later door bos. De Route komt langs de Schwanberg. Omdat deze locatie door zijn steile hellingen makkelijk verdedigd kon worden, was het altijd een belangrijk toevluchtsoord. Een verdedigingsdijk en greppel, waarschijnlijk rond 1200 BCE aangelegd, zijn nog steeds goed te zien. Meer recent is hier een groot kasteel aangelegd en later een grote tuin.
Het kasteel en enkele nieuwe gebouwen zijn het onderdak van een protestantse zuster gemeenschap. Deze gemeenschap biedt onder andere de mogelijkheid voor retraites, maar biedt ook onderdak aan wandelaars.

De volgende kilometers zijn er onderweg geen dorpjes. De Route gaat veelal door bos en komt weer langs de plek van een kasteel hoewel in dit geval het alleen de overblijfselen betreft. Het is kasteel Speckfeld. Het kasteel werd vernield tijdens de boerenopstand, weer herbouwd en daarna tijdens de 30 jarige oorlog weer vernield. Daarna bouwde de eigenaar een nieuw onderkomen in een dorpje onderaan de heuvel. De overblijfselen van het kasteel bieden nu onderdak aan een aantal soorten vleermuizen.

In dit gebied zijn een aantal grote witte gebouwen; deze zijn onderdeel van Knauf, een onderneming die o.a. gips produceert. De onderneming is in dit gebied gevestigd, omdat er veel kalksteen gevonden wordt.

Hellmitzheim en het volgende dorpje aan de Route, Dornheim, zijn aan het einde van WW 2 grotendeel verwoest door artillerie en bombardementen.

Na Dornheim maakt de KEW een grote omweg door bos. De toegevoegde waarde van deze omweg is niet duidelijk. In de Duitse gids van de Route staan geen bezienswaardigheden vermeld. Om een lange wandeling door bos te voorkomen verlaat de Route hier voor een aantal kilometers de originele KEW. De Route gaat door velden en later langs bos met een bijzonder mooi uitzicht over de omgeving. Deze Route is enkele kilometer korter, is niet gemarkeerd, maar makkelijk te volgen. Door deze Route wordt ook voorkomen dat langs een drukke weg gelopen moet worden. Onderweg komen de KEW en de Route elkaar voor korte afstand tegen in Nenzenheim, een dorpje met een supermarkt en een geldautomaat.

Slot Frankenberg, in de buurt van de Route, is een van de weinige kastelen aan de Route die nog overeind staat. Het kasteel heeft overnachtingsmogelijkheden maar deze vallen buiten de prijsklasse van deze gids. Bij het kasteel is een grote tuin en in de buurt van het kasteel is een ruïne van een ander kasteel.

De volgende kilometers gaan weer door bos. Daarna gaat de Route door het gehucht Wüstphül en dan het dorpje Herbolzheim; dit is een van de weinige dorpjes met zowel een katholieke als een protestante kerk. Bij een heuvelrug gaat de Route, nu voor de laatste keer, weer door bos en komt daarna aan bij het dorpje Oberntief. Vanaf hier is het nog maar een paar kilometer naar Bad Windsheim, de eindbestemming van de Route.

Bad Windsheim, is zoals de naam al aangeeft, een Spa. De ontdekkingreiziger Steller; een van de eerste wetenschappers die Alaska bezocht, is geboren in Bad Windsheim. De stad heeft een groot openluchtmuseum.

Wanneer te gaan?

De beste periode om de Route te wandelen is tussen begin april en eind oktober; de temperatuur is dan geschikt met maar een kleine kans op sneeuw, de beschikbare uren daglicht zijn voldoende om een redelijke afstand te wandelen en de meeste campings zijn open. In verband met het risico van sneeuw en guur weer wordt het afgeraden om in de winter te wandelen.

Hoeveel tijd heb je nodig?

De Route is ongeveer 256 kilometer lang. Niet alle accommodatie ligt aan de Route en om bij een accommodatie te komen is het soms nodig om extra kilometers te lopen; dit kan oplopen tot 30  kilometer.

Hoeveel dagen je voor de Route moet plannen is afhankelijk van de soort wandeling je beoogd, je fysieke conditie en de bagage die je draagt. Voor een ontspannen wandeltocht (je bent ten slotte op vakantie!!), voor een persoon met  gemiddelde conditie die reguliere bagage draagt en overnacht in pensions en hotels, trek ongeveer 12 tot 15 dagen uit.

Wat mee te nemen?

Wat je meeneemt hangt af van de toestand van de Route, de weersomstandigheden en de beschikbare accommodatie. Hieronder staan omstandigheden waar je bij het samenstellen van je bagage rekening mee moet houden.

Noodgevallen: Helaas komen ongelukken en andere ongemakken voor. Schrammen, blaren, honden beten, of nog ergere situaties zijn snel bedacht. Het is niet mogelijk om overal rekening mee te houden, ik raad echter aan een basis eerste hulp pakketje mee te nemen en enige kennis over eerste hulp.

Neem verder een thermometer, een isolatiedeken, pijnbestrijding, een zakmes en een tekentangetje (zie laatste deel van de inleiding) mee. Om hulp te roepen, een fluit en een zaklamp. Je mobieltje kan handig zijn om hulp in te schakelen; draai dan nummer 112.

De Route zelf: Het grootste deel van de Route is op verharde of onverharde wegen door bossen en velden. Kortere stukken gaan over paden. Wandel- of trekschoenen zijn zelden nodig, maar zijn prettig als de Route modderig is. In het algemeen zijn Europese  klasse A/B schoenen voldoende. Overweeg een klasse B als je een zware rugzak draagt. Bij droog weer kan het grootste deel van de Route op stevige wandelsandalen worden gelopen.

Water: Kraanwater is in Duitsland drinkbaar. Flessen water zijn in de meeste winkels verkrijgbaar, je komt echter niet vaak winkels tegen. Omdat je regelmatig door dorpjes gaat kan je daar water vragen. Denk er aan om op hete dagen extra water mee te nemen.

Eten: De Route komt door veel dorpjes zonder restaurant of een winkel. Soms komt de Route helemaal niet door een dorp en moet voor deze faciliteiten een omweg worden gemaakt. Het is daarom raadzaam om de hoeveelheid eten die je meeneemt vooraf in te schatten.

Winkels zijn veelal op zondag dicht. Restaurants en hotels zijn vaak overdag gesloten of hebben door de week een rustdag en pensions voorzien niet
altijd in avondeten, het is daarom nodig om eten mee te nemen. In het weekeinde zijn op enkele plekken aan de Route snackbars geopend.

Wanneer je de maaltijd eenvoudig houdt zal een twee gangen lunch of avondeten, in een eenvoudig restaurant of hotel ongeveer €11 kosten, exclusief
drinken.

Ontbijt: Ontbijt hoort meestal bij het onderdak. Tenzij je kampeert of in een vakantiehuisje overnacht, wordt er meestal voor ontbijt gezorgd. Veelal is het ontbijt zo uitgebreid dat ook een lunchpakketje kan worden gemaakt; soms wordt hiervoor zelfs een plastic zakje geleverd.

Snacks en Lunch: Met wat geluk ga je met een lunchpakketje op pad. Om echter zeker te zijn van eten onderweg, zorg dat je voor enkele dagen eten bij je hebt. Maak eventueel rantsoenen met eten voor één dag per rantsoen. Als het koud is, neem extra eten mee, zodat je meer energie hebt om warm te blijven.

Het lekkerste is om 's morgens bij een bakker of winkel een quiche of een kleine pizza te kopen en deze voor de lunch te bewaren.

Avondeten: Het avondeten kan worden genuttigd bij een restaurant of in het hotel waar je verblijft. Enkele pensions verzorgen ook avondeten of soms is er een keuken waar je het zelf kan klaarmaken. Een enkele keer kan het zijn dat geen avondeten beschikbaar is.

Als ik van pension naar pension wandel, heb ik altijd een kant-en-klaar maaltijd bij me; deze zijn in veel supermarkten te koop. Vaak heeft een pension een magnetron om deze op te warmen.

Weersomstandigheden: Duitsland heeft een mild klimaat met vaak goed wandelweer. Er is wat zon, wat wolken en kans op regen. Overdag kan je 's morgens mooi weer hebben en in de middag regen of omgekeerd. Je kunt geluk hebben dat je in een periode van mooi weer wandelt en je kan pech hebben dat je bijna iedere dag regen hebt.

Lange stukken van de Route gaan door bossen, zodat je wat beschutting hebt tegen de regen of de zon.

Gezien het gemiddelde weer in Duitsland, neem goede bescherming mee tegen de regen. In het vroege voorjaar en late najaar, neem extra warme kleren mee en wees voorbereid op sneeuw.

Gezien het weer raad ik af om de Route in de winter te lopen.

Onderdak

Langs de Route zijn verschillende vormen van onderdak. Een overzicht van de verschillen mogelijkheden aan of in de buurt van de Route wordt in de bijlagen op pagina 82 - 85 gegeven.

In de Route en Onderdak planner vind je de beschikbare plaatsen van onderdak langs en in de buurt van de Route. De afstand aan de Route en de afstand van de Route naar een onderdak, staat aangegeven zodat het makkelijk is om je tocht te plannen.

Onderdak staat ook op de kaarten aangegeven en als er een omweg nodig is om bij een onderdak te komen, dan wordt deze beschreven.

Vergeleken met de andere wandelroutes van Walking Trails of the World, zijn de kosten van onderdak laag. Onderdak die meer dan € 80 per nacht kost of waarvoor een omweg van meer dan 2.5  kilometer nodig is, is niet opgenomen in de gids.

Hotels: Langs, of in de buurt van, de Route zijn verschillende hotels. Hiervoor moet echter vaak een omweg worden gemaakt. Als je in Hotels slaapt is een groot budget nodig. De kosten voor een Hotel voor 1 persoon liggen tussen de €40 en €60 per nacht; soms zonder ontbijt. Betaling kan meestal per credit card.

Pensions: In deze gids wordt Pension gebruikt wanneer er geen sprake is van een Hotel en er geen sprake is van een jeugdherberg/backpacker. Een pension kan dus een Bed & Breakfast aangeven maar ook een pension, een ferienwohnung, fremdenzimmer maar ook een Gaststatte. De prijs voor 1 persoon is tussen de €20 en €40, maar soms hoger.

Langs de Route is het vaak mogelijk om een Ferienwohnung, een vakantiehuisje, voor een nacht te huren. Dit is een prettig onderkomen; het heeft betere faciliteiten en als je met 2 personen reist, is het vaak een koopje. Voor een ontbijt moet je zelf zorgen. Controleer wel eerst de prijs; het wordt niet altijd gewaardeerd als je maar voor één nacht in een vakantiehuisje slaapt en daarom worden soms extra schoonmaakkosten in rekening
gebracht.

De rekening voor een Pension worden contant betaald.

Campings: Aan of in de buurt van de Route zijn niet voldoende campings om de hele Route te kamperen. Wild kamperen is in Duitsland niet toegestaan.

Jeugdherbergen: Langs de Route liggen enkele jeugdherbergen of faciliteiten die hier op lijken. Als je alleen bent is een Jeugdherberg vaak iets goedkoper dan een pension. Als je met twee personen loopt wordt het prijsvoordeel meestal teniet gedaan omdat per persoon wordt betaald.

Het boeken van accommodatie: Om zeker te zijn van onderdak is mijn advies om minimaal één dag van tevoren te boeken. Bij het boeken, noteer welke accommodatie je hebt geboekt, zodat dit de volgende dag nog duidelijk is.

Andere faciliteiten langs de Route

Winkels: Sommige winkels zijn te vinden in kleine dorpjes; hun openingstijden zijn daarom vaak beperkt. De meeste winkels zijn op zondag gesloten. Op de kaart worden de winkels aangegeven.

Banken:
De meeste (maar niet alle) grotere dorpen hebben een geldautomaat; deze zijn op de kaart aangegeven.

Openbaar Vervoer

In de bijlage is een beknopt overzicht van het beschikbare openbare vervoer.

Bus: Er zijn meerdere buslijnen langs de Route en veel dorpen zijn per bus bereikbaar. De meeste buslijnen zijn echter afgestemd op de schooltijden en hebben dan ook beperkte vertrektijden. In het weekeinde en tijdens vakantie is de dienstregeling zeer beperkt, als ze dan al rijden.

Trein: Het begin en einde van de Route zijn per  trein goede bereikbaar: de Route start bij het treinstation van Meiningen en eindigt bij het station in Bad Windsheim. Langs de Route zijn enkele andere treinstations, voor een aantal is een omweg nodig. Sommige dorpen hebben een busverbinding met treinstations die wat verder liggen. Voor kortere afstanden kan een taxi een alternatief zijn voor openbaar vervoer.

Dieren en de Route

Wild: Onderweg kom je waarschijnlijk enkele herten tegen; de kans is groot dat deze banger zijn dan jij. Ik ben sporen van wilde zwijnen gezien; zonder deze tegen te komen. Wanneer je wilde zwijnen ziet, houd afstand vooral als ze jongen hebben.

Bij een pension waar ik verbleef werden de kippen aangevallen door een roofvogel; doordat ze in een afgesloten ren zaten was er geen gevaar, maar bleven ze wel de rest van de dag (angstvallig) in het nachthok!

Vee: Slechts in één geval ging de Route door een weiland met koeien, maar toen kon ik een andere pad nemen.

Honden en katten: Waakhonden liggen vrijwel altijd aan een ketting, of blijven op het erf wat ze bewaken; ze zullen echter wel blaffen. Onderweg kom je katten tegen; opvallend is dat in sommige dorpen veel katten zijn en in andere geen.

Paardenvlieg: Is
het meest vervelende beest dat je tegen kan komen en op sommige plekken zijn ze in grote getallen aanwezig; neem genoeg insectenwerende middel mee.

Teken: In het gebied van de Route komt het door teken overdraagbare FrühSommer-MeningoEnzephalitis (FSME)/Centraal-Europese
tekenencefalitis (CEE) voor; een zeer vervelende en soms dodelijke infectie. In het geval je vaak in deze regio wandelt, is vaccinatie tegen dit virus te
overwegen. Verder wordt de ziekte van Lyme door teken overgedragen.

De Route gaat regelmatig door gras en struiken; de plek waar teken zich schuilhouden. Een actief beleid tegen teken is daarom aan te raden:

-              Draag kleding met lange pijpen en mouwen

-              Steek de pijpen van de broek in je sok

-              Draag bij voorkeur lichte kleding, zodat je teken makkelijker ziet

-              Gebruik een insectenwerend middel

-              Controleer je lichaam op teken



Search site

Contact

WalkingTrails of the World 5 Meiplein 11
6701 DW
Wageningen
the Netherlands
0031651591471